ضمایر اشاره در زبان انگلیسی

ضمایر اشاره در زبان انگلیسی به دو دسته نزدیک و دور تقسیم می‌شوند و بسیار پرکاربرد هستند. این درس شما را با انواع ضمایر اشاره و کاربردهایشان آشنا می‌کند.

زمان حال کامل در زبان انگلیسی

زمان حال کامل / حسام آکادمی

زمان حال کامل / حسام آکادمی

زمان حال کامل در زبان انگلیسی

این درس درباره زمان حال کامل در انگلیسی است. از این زمان برای بیان کاری در گذشته که تاثیرش تا زمان حال ادامه داشته استفاده می‌شود.

حال کامل

Present Perfect

زمان حال کامل در انگلیسی برای بیان اتفاق‌هایی به کار می‌رود که در گذشته اتفاق افتاده ولی آن اتفاق یا تاثیرش تا زمان حال ادامه پیدا کرده است. نزدیک‌ترین معادل برای این زمان در زبان فارسی “ماضی نقلی” است. اما این زمان کاربردهای دیگری هم دارد که در این درس با آنها آشنا می‌شویم. قبل از اینکه به کاربردها بپردازیم باید ساختار این زمان را در نظر بگیریم:

ساختار حال کامل

 

زمان حال کامل با شکل حال فعل have به علاوه شکل سوم افعال درست می‌شود. با اضافه کردن ed به انتهای اکثر افعال می‌توان شکل سوم (past participle) ساخت.

استثناهای شکل سوم افعال

 

۱. اگر انتهای فعل e داشت تنها کافی است برای ساختن شکل سوم به آن d اضافه کنیم.

love – loved

۲. اگر حرف یکی مانده به آخر صدادار و استرس‌دار باشد، حرف بی‌صدای آخر فعل دوبار تکرار می‌شود.

admit – admitted

۳. در انگلیسی بریتانیایی اگر آخر فعلی L باشد دوبار تکرار می‌شود، اما در انگلیسی آمریکایی L یکبار می‌آید.

(انگلیسی بریتانیایی) travel – travelled 

(انگلیسی آمریکایی) travel – traveled 

۴. اگر انتهای فعل y باشد به i تبدیل می‌شود.

hurry – hurried

سوالی کردن

 

برای سوالی کردن زمان حال ساده کامل تنها کافی است جای فاعل و فعل کمکی (have/has) را با هم عوض کنیم.
اگر بخواهیم با واژه‌های wh پرسشی کنیم، باید ابتدا جمله خبری را به سوالی تبدیل کنیم، بعد قسمتی از جمله را که می‌خواهیم درباره‌اش سوال کنیم حذف می‌کنیم و واژه پرسشی مورد نظر را در ابتدای جمله قرار می‌دهیم.

منفی کردن

 

جملاتی با این زمان تنها با قراردادن not بعد از فعل کمکی (have/has) و قبل از فعل اصلی انجام می‌گیرد.

جمله پرسشی جمله مثبت جمله منفی شخص
?Have I played I have played I have not played I/you/we/they
?Has he played he has played he has not played he/she/it

شکل بلند و کوتاه

 

در زبان انگلیسی محاوره‌ای و در گفت‌وگوهای صمیمانه ضمایر با فعل have\has تلفیق می‌شوند تا روان‌تر و سریع‌تر بیان شوند. به کار خلاصه کردن یا contraction می‌گویند.

مثال شکل کوتاه شکل بلند
they’ve ve’… have
I’ve not/I haven’t ve not/… haven’t’… have not
she’s s’… has
he’s not/he hasn’t s not/… hasn’t’… has not

کاربردهای حال کامل

 

۱. برای صحبت کردن درباره اتفاقی که در گذشته شروع شده و تا زمان حال ادامه یافته است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

They’ve beenmarriedfornearlyfiftyyears

آنها نزدیک به پنجاه سال است که ازدواج کرده‌اند.

She has livedinLiverpoolallherlife

او تمام عمر در لیورپول زندگی کرده است.

۲. برای صحبت کردن درباره کاری که در گذشته چندین بار انجام می‌شده و تا زمان حال ادامه پیدا کرده است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

.I’ve playedtheguitareversince I wasateenager

من از وقتی نوجوان بودم گیتار زده‌ام.

.He has writtenthreebooksandhe is workingonanotherone

او سه کتاب نوشته است و دارد روی یک کتاب دیگر کار می‌کند.

نکته مهم:

ما معمولا برای نشان دادن کاری که در گذشته انجام گرفته و تا به حال ادامه پیدا کرده است (یا تاثیر آن تا زمان حال باقی مانده است) از حرف اضافه since استفاده می‌کنیم.

They’ve stayed with us since last week

آنها از هفته گذشته با ما بوده‌اند.

I haveworkedheresince I leftschool

من از وقتی مدرسه را ترک کردم اینجا کار کرده‌ام.

۳. برای صحبت کردن درباره تجربه‌هایمان تا زمان حاضر. برای این کاربرد معمولا از قیدهای ever و never استفاده می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:

My last birthday was the worst day I have ever had

تولد قبلی من بدترین روزی بود که تا به حال داشتم.

?A : HaveyouevermetGeorge

آیا تا به حال “جرج” را دیده‌ای؟

B : Yes, but I’ve nevermethiswife

بله، اما من هیچوقت همسرش را ندیده‌ام.

۴. برای صحبت کردن درباره اتفاقی که در گذشته افتاده اما تاثیرش بر زمان حال باقی مانده است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

.I can’t get in the house. I’ve lost my keys 

من نمی‌توانم وارد خانه شوم. کلیدهایم را گم کرده‌ام.

Teresa isn’t athome. I thinkshe has goneshopping

“ترزا” خانه نیست. فکر کنم به خرید رفته است.

نکته مهم: 

وقتی می‌خواهیم درباره کسی که به مکانی رفته و بعد برگشته است صحبت کنیم، از شکل حال کامل فعل be استفاده می‌کنیم. اما وقتی شخصی رفته و هنوز برنگشته است از have/has gone استفاده می‌کنیم.

?A : Where have you been 

کجا بوده‌ای؟

B : I’ve just been out to the supermarket. 

تازه از سوپرمارکت برگشته‌ام.

?A : Have you ever been to San Francisco 

آیا تا به حال سان فرانسیسکو رفته‌ای؟

B : No, but I’ve been to Los Angeles. 

نه، ولی لوس آنجلس رفته‌ام.

A : Where is Maria? I haven’t seenherforweeks. 

“ماریا” کجاست؟ من هفته‌هاست ندیده‌امش.

B : She’sgoneto Paris foraweek. She’ll bebacktomorrow. 

او به پاریس رفته است. فردا برخواهد گشت.

قیدهای حال کامل

 

ما معمولا از قیدهای حال کامل مثل just، only just و recently در جملات حال کامل استفاده می‌کنیم. در برخی موارد هم از قیدهای زمانی استفاده می‌کنیم که در مفهوم خود زمان آینده دارند، مثلا ever و so far، until now، up to now و yet. قید ever در جملات پرسشی و yet در جملات پرسشی و منفی استفاده می‌شود.

Wehavejustgotbackfromourholidays

ما همین الان از سفر برگشته‌ایم.

?Haveyoueverseenaghost

آیا تا به حال روح دیده‌ای؟

?Haveyoufinishedyourhomeworkyet

آیا هنوز تکلیفت را تمام نکرده‌ای؟

Scientistshaverecentlydiscoveredanewbreedofmonkey

دانشمندان به تازگی نژاد جدیدی از میمون کشف کرده‌اند.

توجه کنید!

 

 (نادرست) . When we were children we have been to California

ما با قیدهای زمانی که نشان‌دهنده پایان و تکمیل کاری است نمی‌توانیم از فعل‌های زمان حال کامل استفاده کنیم. اما می‌توانیم برای اشاره به کاری که هنوز انجام نشده از حال کامل استفاده کنیم.

(نادرست) .I have seen that film yesterday 

 (درست) ?Have you seen Helen today

(نادرست). We have just bought a new car last week 

 (درست) .We have bought a new car this week

انواع قیدها در زبان انگلیسی

انواع قیدها / حسام آکادمی

انواع قیدها / حسام آکادمی

انواع قیدها

Types of Adverbials

قید در زبان انگلیسی حالت و کیفیت فعل را نشان می‌دهد. قیدها کاربردهای مختلفی دارند و اولین و مهم‌ترین کاربرد آنها دادن اطلاعات بیشتر درباره “فعل” است، اما علاوه بر فعل گاهی صفات را هم توصیف می‌کند. قیدها بر این اساس به چهار دسته کلی تقسیم می‌شوند. در این بخش به طور خلاصه از هر کدام این دسته‌ها تعریفی ارائه شده است. برای داشتن اطلاعات بیشتر راجع به هر کدام از این قیدها می‌توانید به بخش مربوط به خودش مراجعه کنید.

انواع قیدها

 

  • adverbials of manner (قیدهای حالت)
  • adverbials of place (قیدهای مکان)
  • adverbials of time (قیدهای زمان)
  • adverbials of probability (قیدهای احتمال)

قیدهای حالت

ما از قیدهای حالت برای نشان دادن اینکه چیزی “چگونه اتفاق می‌افتد” یا اینکه یک چیز “چگونه انجام شده است” استفاده می‌کنیم.

.The children were playing “happily”

بچه‌ها با خوشحالی بازی می‌کردند.

.He was driving “as fast as possible”

او تا جای ممکن سریع رانندگی می‌کرد.

قیدهای مکان

 

از قیدهای مکان برای نشان دادن اینکه عملی در “کجا” اتفاق افتاده استفاده می‌شود.

. I saw him “there”

من او را آنجا دیدم.

.We met “in London”

ما همدیگر را در لندن دیدیم.

قیدهای زمان

 

ما از قیدهای زمان برای نشان دادن اینکه عملی “چه زمانی” و یا “هر چند وقت یکبار” اتفاق می‌افتد استفاده می‌کنیم.

.They start work “at six thirty”

آنها کار را ساعت شش و نیم شروع می‌کنند.

. They “usually” go to work by bus

آنها معمولا با اتوبوس سرکار می‌روند.

قیدهای احتمال

 

ما از قیدهای احتمال برای نشان دادن اینکه ما درباره چیزی چقدر مطمئن هستیم و چقدر احتمال انجام شدن آن را می‌دهیم استفاده می‌کنیم.

. “Perhaps” the weather will be fine

شاید هوا خوب شود.

.He is “certainly” coming to the party

او قطعا به مهمانی می‌آید.


 

صفات در زبان انگلیسی

صفات در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

صفات در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

صفات

Adjectives

صفت‌ها اسم را توصیف می‌کنند و کیفیت و چگونگی افراد، اشیاء، مکان‌ها و … را بیان می‌کنند. صفات تنها یک شکل و ساختار دارند، یعنی چه برای اسم مفرد چه اسم جمع از یک حالت صفت استفاده می‌کنیم. در زبان انگلیسی برخلاف زبان فارسی صفات قبل از اسم می‌آیند. به مثال‌ها نگاه کنید:

.They have a beautiful house

آنها یک خانه زیبا دارند.

. We saw a very exciting film last night

ما دیشب یک فیلم بسیار جذاب دیدیم.

برخی از صفت‌ها تنها بعد از افعال ربطی (link verb) می‌آیند. نمونه‌هایی از این افعال be، appear, become, feel, grow, look, remain, seem, smell, sound, stay, taste, and turn هستند.

(برای اطلاعات بیشتر به بخش افعال ربطی مراجعه کنید.)

(برای اطلاعات بیشتر درباره این صفت‌ها به بخش ترتیب صفات مراجعه کنید.)

. Their house is beautiful

خانه آنها زیبا است.

. That film looks interesting

آن فیلم به نظر جالب می‌آمد.

نکته

صفت‌ها تنها یک شکل و ساختار دارند، یعنی چه برای اسم مفرد چه اسم جمع، چه مونث و چه مذکر از یک حالت صفت استفاده می‌کنیم.

a young man

یک مرد جوان

young men

مردان جوان

young women

زنان جوان

 

 

اگر قبل از صفتی که یک کلمه است، حرف تعریف the بیاید، آن صفت تبدیل به عبارت اسمی می‌شود و به معنای افرادی است که دارای آن صفت باشند، مثلا:

the young, the old, the dead, the English

جوانان، سالخوردگان، مردگان، انگلیسی‌ها

 


 

افعال در زبان انگلیسی

افعال در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

افعال در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

افعال

Verbs

افعال واژه‌هایی هستند که یا نشان‌دهنده حالت و چگونگی وقوع عملی هستند که به آنها افعال حالت (state verbs) می‌گوییم، یا عملی را که فاعل انجام می‌دهد، نشان می‌دهند که به آنها افعال کنشی (action verbs) می‌گویند.

شکل‌های گرامری فعل

در زبان انگلیسی افعال از لحاظ گرامری چهار حالت خاص به خود می‌گیرند که هر کدام خصوصیات خود را دارند.
۱٫ شکل ساده فعل. این حالت شکل طبیعی فعل است و هیچ نشانه خاصی ندارد. به مثال‌ها توجه کنید:

  • work (کار کردن)
  • play (بازی کردن)
  • listen (گوش کردن)

این شکل افعال در زمان حال ساده استفاده می‌شود. در این حالت در سوم شخص مفرد به فعل s یا es اضافه می‌کنیم. این حالت از معدود حالت‌های صرف شدن افعال در انگلیسی است.

۲٫ حالت gerund یا مصدر با ing. این حالت افعال که در فارسی به آن “اسم مصدر” می‌گوییم برای ساخت زمان‌های استمراری استفاده می‌شود. در این حالت در انگلیسی به هر فعلی ing اضافه می‌کنیم و در فارسی به انتهای بن ماضی -َن اضافه می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:

  • working (کار کردن)
  • playing (بازی کردن)
  • listening (گوش کردن)

۳٫ شکل گذشته افعال که خود به دو حالت تقسیم می‌شود. افعال باقاعده که به صورت معمول و با قاعده با اضافه کردن ed- به آخر افعال ساخته می‌شود و افعال بی‌قاعده که باید شکل گذشته آنها را به خاطر سپرد. به مثال‌های زیر توجه کنید:

  • worked
  • played
  • listened

۴٫ شکل سوم افعال (Past participle) یا به صورت خلاصه (.p.p) که در فارسی به آن اسم مفعول هم گفته می‌شود. شکل سوم افعال باقاعده و بی‌قاعده هستند. شکل سوم باقاعده به صورت معمول با اضافه کردن ed- به آخر افعال ساخته می‌شود. شکل سوم بی‌قاعده افعال را باید به خاطر سپرد. به مثال‌های زیر توجه کنید:

  • worked
  • played
  • listened

۵٫ شکل مصدر با to یا to infinitive که با اضافه کردن to به شکل ساده فعل درست می‌شود. این حالت افعال بدون زمان و بدون شخص هستند و تنها معنای فعل را می‌رسانند. به مثال‌های زیر توجه کنید:

  • to work
  • to play
  • to listen

نقش افعال

هیچ جمله یا جمله‌واره مستقلی بدون وجود فعل کافی نیست. فعل یک واژه ندا با نقش اصلی (interjection) تلقی می‌شود چرا که به تنهایی می‌تواند خود یک جمله محسوب شود، مثلا در جملات امری. به مثال‌های زیر توجه کنید:

!Stop

بس کن!

! Come

بیا!

انواع افعال از لحاظ ساختاری

از لحاظ ساختاری و شکل ظاهری، می‌توان افعال را به سه دسته تقسیم کرد.

  1. افعال ساده (simple verbs)
  2. افعال عبارتی (phrasal verbs)
  3. افعال ترکیبی (compound verbs)

افعال ساده هیچ علامت یا حرف اضافه‌ای به خود نمی‌گیرند و تنها از یک واژه ساخته شده‌اند.

. He spoke angrily

او با عصبانیت صحبت کرد.

افعال عبارتی از ترکیب یک فعل به علاوه یک یا دو حرف اضافه درست می‌شوند. این فعل‌های عبارتی با داشتن حرف اضافه معمولا معنای متفاوتی با شکل ساده خود خواهند داشت.

.I came up with an idea

من ایده‌ای به ذهنم خطور کرد.

افعال ترکیبی افعالی هستند که از ترکیب دو فعل یا یک فعل به علاوه اسم درست می‌شوند.

.She goes shopping twice a week

او دو بار در هفته به خرید می‌رود.

مثال اول فعل ترکیبی V+V (فعل + فعل) است.

. You have to get rid of that dog

تو باید از دست آن سگ خلاص شوی.

مثال دوم فعل ترکیبی V+ N (فعل + اسم) است.

 

انواع فعل از لحاظ دستوری

 

از لحاظ نقش دستوری که افعال در جمله به خود می‌گیرند، می‌توان افعال را به دو دسته “افعال کمکی (auxiliary verbs)” و “افعال وجهی (modal verb)” تقسیم‌بندی کرد.
افعال کمکی معمولا قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و برای سوالی کردن، منفی کردن، ساختن زمان‌های خاص و حالت مجهول استفاده می‌شوند. افعال کمکی اصلی در زبان انگلیسی be, have, do است.

.He is playing football

او دارد فوتبال بازی می‌کند.

.He had washed the dishes

او ظرف‌ها را شسته بود.

فعل‌های وجهی همراه با افعال اصلی می‌آیند و برای بیان توانایی‌ها، الزامات، احتمالات، تقاضاها، پیشنهادها، توصیه‌ها، پیش‌بینی‌‎ها، حدس‌ها و … استفاده می‌شوند. فعل‌های وجهی از نظر شخص صرف نمی‌شوند و همیشه به یک صورت به کار می‌روند مثلا فعل‌های can, may, must, should.

.He must study

او باید درس بخواند.

.I can speak English

من بلدم انگلیسی صحبت کنم.

 

انواع افعال از لحاظ مفعولی

 

افعال را می‌توان از نظر نیازشان به مفعول (object) یا مسند (complement) به “افعال گذرا (transitive verbs)”، “افعال ناگذر (intransitive verbs)”، “افعال کنایی (ergative verbs)” و “افعال انعکاسی (reflexive verbs)” تقسیم بندی کرد.
افعال ناگذر به افعالی گفته می‌شود که تنها به فاعل نیاز دارند.

.He ran

او دوید.

افعال گذرا افعالی هستند که علاوه بر فاعل به مفعول هم نیاز دارند و بدون مفعول معنای جمله کامل نمی‌شود.

. He gave me the book

او کتاب را به من داد.

افعال کنایی یا ارگاتیو افعالی هستند که هم گذرا و هم ناگذر هستند و با توجه به اینکه مفعول بگیرند یا نه معنایشان تغییر می‌کند.

. The bus was moving

اتوبوس در حال حرکت کردن بود.

. I moved my chair

من صندلی‌ام را حرکت دادم.

افعال انعکاسی افعالی هستند که زمانی به کار می‌روند که فاعل و مفعول جمله یکسان باشد.

.They enjoyed themselves

به آنها خوش گذشت.

 


 

 

ضمایر شخصی در زبان انگلیسی

ضمایر شخصی در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

ضمایر شخصی در زبان انگلیسی / حسام آکادمی

ضمایر شخصی

Personal Pronouns

“ضمیر شخصی” (personal pronouns) واژه‌ای است که در جمله جایگزین اسم خاص می‌شود: یا برای اینکه دوباره آن اسم تکرار نشود یا برای اینکه جمله کوتاه‌تر شود. در این درس می‌خواهیم با کاربرد ضمایر و ساختار دستوری آن در زبان انگلیسی آشنا شویم.

انواع ضمایر شخصی

 

  1. ضمایر شخصی فاعلی: ضمیری است که جایگزین فاعل جمله می‌شود.
  2. ضمایر شخصی مفعولی: ضمیری است که جایگزین مفعول جمله می‌شود.

ضمیر شخصی فاعلی

ضمیر شخصی فاعلی (subject pronouns) ضمیری است که جایگزین فاعل جمله می‌شود. این ضمایر در فارسی دارای معادل هستند (من، تو، او، ما، شما، آنها) به مثال‌های زیر توجه کنید:

                   .”I” like your dress

“من” لباس شما را دوست دارم.

شما می‌توانید ضمایر فاعلی را در جدول زیر مشاهده کنید:

فاعل جمله فارسی انگلیسی
اول شخص مفرد من I
دوم شخص مفرد تو you
سوم شخص مفرد او he/she/it
اول شخص جمع ما we
دوم شخص جمع شما you
سوم شخص جمع آنها they

دو نکته درباره ضمایر شخصی

 

۱)  در زبان انگلیسی تفاوتی بر خلاف زبان فارسی بین ضمیر “تو” و “شما” وجود ندارد و برای هر دو از ضمیر “you” استفاده می‌کنند.
۲)  ضمیر سوم شخص مفرد در انگلیسی سه حالت مختلف دارد. He ضمیر شخصی مفرد مذکر، she ضمیر سوم شخص مفرد مونث و it ضمیر سوم شخص مفرد غیر انسان است. مونث و مذکر بودن اسامی در انگلیسی به جنسیت طبیعی‌شان بستگی دارد.
ضمیر it برای اشاره به حیوانات استفاده می‌شود. البته گاهی هم از ضمایر he و she برای حیوانات نیز استفاده می‌کنیم. اگر از جنسیت اسم مطمئن نیستیم از ضمیر سوم شخص جمع (they) استفاده می‌کنیم.

.You could go to a doctor. They might help you

تو می‌توانی به دکتر بروی. او به تو کمک می‌کند.

چون جنسیت واژه “دکتر” مشخص نیست از they استفاده شد.

ضمایر شخصی مفعولی

 

ضمایر شخصی مفعولی جایگزین مفعول جمله می‌شوند. در زبان فارسی این ضمایر معادلی ندارد و ما ضمیر مفعولی را با ترکیب حروف اضافه (معمولا “را” و “به”) با ضمیر می‌سازیم (به من، برای او …). این ضمیر دو کاربرد دارد:
۱)  از ضمایر شخصی مفعولی به جای مفعول جمله استفاده می‌کنیم.

? Can you help “me” please

می‌توانی “به من” کمک کنی؟


.I saw “her” in town today

من امروز “او را” در شهر دیدم.

۲)  از ضمایر شخصی مفعولی در عبارت‌های حرف اضافه‌ای که نقش متمم دارند بعد از حروف اضافه استفاده می‌کنیم:

.I’ll speak “to them”

من “با آنها” صحبت خواهم کرد.

. Give it “to him”

آن را “به او” بده.

شما می‌توانید ضمایر مفعولی را در جدول زیر مشاهده کنید:

مفعول جمله ضمایر مفعولی
اول شخص مفرد me
دوم شخص مفرد you
سوم شخص مفرد him/her/it
اول شخص جمع us
دوم شخص جمع you
سوم شخص جمع them

 

زمان حال استمراری

present-continuous hesamacademy

present-continuous hesamacademy

حال استمراری

Present Continuous

حال استمراری (the present continuous) در زبان انگلیسی بیشتر برای بیان کردن کارهایی که در زمان حال در حال وقوع هستند یا به طور موقت در حال رخ دادن‌اند استفاده می‌شود. این زبان کاربردهای دیگری نیز دارد که در این بخش با آنها آشنا می‌شویم. ابتدا با ساختار این زمان آشنا می‌شویم.

ساختار حال استمراری

 

زمان حال استمراری از حالت مضارع فعل (be (am, is, are به علاوه مصدر ing- دار افعال (gerund) درست می‌شود.

استثناها در اضافه کردن ing

۱٫ اگر آخر فعل e بود، موقع تبدیل به gerund حذف می‌شود، به غیر از فعل‌هایی که آخرشان ee و oe و ye باشد.

Come – coming

Agree – agreeing

۲٫ برای افعالی که قبل از آخرین حرف بی‌صدا یک حرف صدادار همراه با استرس دارند، آن حرف بی‌صدا دوبار تکرار می‌شود، به غیر از افعالی که آخرشان w و x و y باشد.

sit – sitting
fix – fixing

۳٫ در انگلیسی بریتانیایی اگر آخر فعلی L باشد، دوبار تکرار می‌شود اما در انگلیسی آمریکایی L یکبار می‌آید.

(انگلیسی بریتانیایی) travel – travelling

(انگلیسی آمریکایی) travel – traveling

۴٫ اگر آخر یک فعل ie باشد تبدیل به y می‌شود.

lie – lying

سوالی کردن

 

برای سوالی کردن جملات حال استمراری، یا می‌توانیم جملات پرسشی بله/خیر بسازیم یا با واژه‌های پرسشی wh سوال بسازیم. برای ساخت جملات بله/خیر جای فعل be را با فاعل عوض می‌کنیم.
اگر بخواهیم با واژه‌های wh پرسشی کنیم باید ابتدا جمله خبری را به پرسشی تبدیل کنیم، بعد قسمتی از جمله را که می‌خواهیم درباره‌اش سوال کنیم، حذف می‌کنیم و واژه پرسشی مورد نظر را در ابتدای جمله قرار می‌دهیم.

منفی کردن

 

برای منفی کردن جمله با حال استمراری باید بعد از فعل be و قبل از بخش ing فعل not قرار دهیم.

جمله پرسشی جمله مثبت جمله منفی شخص
Am I speaking? I am speaking I am not speaking I
Is he speaking? he is speaking he is not speaking he, she, it
Are you speaking? you are speaking you are not speaking you, we, they

شکل کوتاه و بلند

 

در زبان انگلیسی محاوره‌ای و در گفت‌وگوهای صمیمانه ضمایر با فعل be تلفیق می‌شوند تا روان‌تر و سریع‌تر بیان شوند. به این عمل خلاصه کردن یا contraction می‌گویند.

مثال شکل کوتاه شکل بلند
I’m not (نادرست: I amn’t) (m (not’… (am (not
you’re re’… are
we’re not/we aren’t re not/… aren’t’… are not
he’s s’… is
she’s not/she isn’t s not/… isn’t’… is not

کاربردهای حال استمراری

این زمان نشان دهنده کاری است که در گذشته شروع شده و تا زمان حال ادامه داشته و هنوز هم ادامه دارد و تمام نشده است. در این کاربرد به مدت زمان یا مبدا زمان در جمله اشاره میشود. به مثالهای زیر دقت کنید:

 

 

She has been waiting for you all day.

او تمام روز را منتظر شما بوده است. (هنوز هم منتظر است)

I’ve been working on this report since eight o’clock this morning.

از ساعت هشت صبح امروز دارم روی این گزارش کار میکنم. (و هنوز آن را تمام نکرده ام)

They have been travelling since last October.

آنها از ماه اکتبر در مسافرت هستند. (هنوز بر نگشته اند)

It has been raining in London since our arrival.

از زمان رسیدن ما در لندن باران باریده است. (هنوز هم دارد می بارد)

have been reading War and Peace for a month now.

یک ماه است که دارم رمان جنگ و صلح را میخوانم. (هنوز تمام نکرده ام)

haven’t been feeling well lately.

اخیرا حالم خوب نبوده است. (هنوز هم خوب نیستم)

 

نکته مهم : برخی از افعال هستند که شکل استمراری ندارند و نمیتوتن آنها را در زمان حال کامل استمراری به کار برد و در این صوررت باید از زمان حال کامل استفاده کرد. برخی از این افعال عبا رت اند از افعال to be، arrive و own. مثال:

have been owning my car since 2007. (نادرست)
have owned my car since 2007. (درست)

از سال ۲۰۰۷ ماشینم را دارم.

Jack has been being late for work recently.
Jack has been late for work recently.

جک اخیرا دیر سر کار آمده است.

 

زمان حال ساده در زبان انگلیسی

زمان حال ساده در انگلیسی / حسام آکادمی

زمان حال ساده در انگلیسی / حسام آکادمی

زمان حال ساده

آموزش گرامر و کاربرد Simple Present Tense

 

از زمان حال ساده simple present  برای نشان دادن کاری که در زمان حال یکبار یا چند بار به صورت تکراری اتفاق می افتد استفاده می کنیم. زمان حال ساده یکی از پرکاربردترین زمان های زبان انگلیسی است. از زمان حال ساده برای صحبت کردن درباره حقایق علمی و عادی غیر قابل تغییر و گاها غیر قابل انکار، کارهای از روی عادت و روزمره و کارهای برنامه ریزی شده استفاده میشود.

میشه گفت زمان ها ، از مهم ترین بخش های گرامر زبان انگلیسی هستند.شما باید بدونید از زمان درستی برای بیان جمله ها استفاده کنید.اشتباه در انتخاب زمان میتونه کاملاً منظور جملات رو عوض کنه.پس برای یادگیری زمان ها باید توجه ویژه ای کنید تا کاملاً آنها رو یاد بگیرید.

ما بطور کلی چهار نوع زمان داریم :

۱- گذشته         ۲- حال         ۳- آینده         ۴- آینده در گذشته

که هر یک از این زمان ها چهار حالت دارند به نام های  :    ۱- ساده     ۲- استمراری      ۳-کامل        ۴-کامل استمراری

از اسماشون اصلا  نترسید ! خیلی آسونتر از این حرفان!

بریم تو این در بیشتر با زمان حال ساده کار کنیم :

ساختار زمان حال ساده

در جملات مثبت ما از فعل به صورت شکل ساده استفاده می کنیم. تنها برای سوم شخص مفرد فعل باید صرف شده و یک پسوند –s به آن اضافه می شود. در شکل منفی و سوالی باید از فعل کمکی do (یا does برای سوم شخص مفرد) در جمله استفاده کرد. در صورت وجود فعل کمکی فعل اصلی همیشه به صورت ساده در جمله آورده می شود. (حتی در سوم شخص مفرد.)

جملات مثبت جملات منفی جملات سوالی
I/you/we/they I speak do not speak

Do I speak?

he/she/it he speaks he does not speak

Does he speak?

 

در واقع ساختار زمان حال ساده بسیار ساده است. به این صورت که بعد از فاعل شکل ساده فعل را به کار میرود. به فرمول زمان حال ساده و مثالهای زیر توجه کنید:

subject (فاعل) + verb 1 (شکل ساده فعل) + …

I play the guitar.

من گیتار میزنم.

You drive carelessly.

تو با بی دقتی رانندگی میکنی.

We clean our house every Friday.

ما هر جمعه خانه مان را تمیز میکنیم.

They live in London.

آنها در لندن زندگی میکنند.

  • در حالتی که فاعل جمله سوم شخص مفرد باشد به آخر فعل s یا es اضافه میکنیم. سوم شخص مفرد یعنی اسم مفرد یا ضمایر  she ,he و it. مثال:

Ehsan works in a car factory.

احسان در یک کارخانه ماشین سازی کار میکند.

He sleeps at 10 every night.

او هر شب ساعت ۱۰ میخوابد.

 

نکته ۱: اگر فعل به یکی از حروف s – sh – ch – x – z یا o خم شود در این حالت برای سوم شخص مفرد به جای s به آخر فعل es اضافه میکنیم. مثال:

He teaches English.

او انگلیسی تدریس میکند.

Hesam goes to the gym every day.

حسام هر روز به باشگاه میرود.

نکته ۲: اگر آخر فعل حرف y باشد و قبل از آن یک حرف بیصدا باشد، در حالت سوم شخص y را به i تبدیل میکنیم و سپس به آخر فعل es اضافه میکنیم. اما اگر قبل از y یک حرف صدادار باشد فقط به آخر فعل s اضافه میکنیم:

study → He studies his lessons in the library.

او درسهایش را در کتابخانه مطالعه میکند.

cry → My little sister cries all the time.

خواهر کوچک من همیشه گریه میکند.

 

نکته ۳ : به افعال مدال (can, may, might,must) حرف –s اضافه نمی شود. این افعال در همه حالت ها شکل خود را حفظ می کنند. (در صورت وجود فعل مدال در جمله فعل اصلی نیز شکل خود را حفظ می کند) به مثال های زیر توجه کنید:

he can swim

she must go

 

برخی کاربرد های زمان حال ساده

کارها یا اتفاقاتی که به طور منظم یا به خاطر عادت تکرار می شوند.

گاهی از قیدهای زمان برای نشان دادن میزان تکرار استفاده می شود.

قیدهایی مثل: always, never, rarely, often به مثال زیر توجه کنید:

He plays football every Tuesday. (او هر سه شنبه فوتبال بازی می کند.)

 

  • دو یا چند اتفاق یا کار در زمان حال که پشت سر هم اتفاق افتاده اند. به مثال زیر توجه کنید:

After school Colin goes home, packs his bag, puts on his football shirt and then he goes to football training.

(بعد از مدرسه کالینز به خانه می رود، کیفش را میبندد، لباس فوتبالش را می پوشد و سپس  به تمرین فوتبال می رود.)

 

  • یک واقعیت یا قاعده عمومی. به مثال زیر توجه کنید:

A forward tries to score goals for his team. (یک مهاجم سعی می کند برای تیمش گل بزند.)

  • برنامه های آینده که در زمان حال برنامه ریزی شده اند. به مثال زیر توجه کنید:

The bus leaves at half past four. (اتوبوس ساعت چهار و نیم حرکت می کند.)

His training starts at five o’clock. (تمرین او ساعت ۵ شروع می شود.)

  • برای فعل های حالت یا فعل هایی که افکار و شخصیت را نشان می دهند. به مثال های زیر توجه کنید:

Colin likes football.(کالین فوتبال را دوست دارد.)

He is a forward.(او یک مهاجم است.)

 

simple present tense hesamacademy

آکادمی زبان استاد حسام گودرزی

فعل های be/have

be (بودن)

فعل be (بودن) یک فعل کاملا بی قاعده در زبان انگلیسی است. در صورتی که از این فعل در جمله استفاده شده دیگر از فعل کمکی برای سوالی کردن و منفی کردن استفاده نمی شود. به جدول زیر توجه کنید:

جملات مثبت جملات منفی جملات سوالی
I I am I am not

Am I?

he/she/it he is he is not

Is he?

you/we/they you are you are not

Are you?

have (داشتن)

در شکل قدیمی تر از زبان انگلیسی فعل have نیز ساختاری مشابه be داشت. یعنی در صورت وجود have در جمله دیگر فعل کمکی به جمله اضافه نمی شد. در انگلیسی امروزی فعل have به دو صورت مورد استفاده قرار می گیرد. have و have got که هر دو معنای مشابهی دارند اما از نظر ساختار گرامری متفاوتند. فعل have مانند افعال دیگر نیاز به فعل کمکی دارد اما در صورتی که به صورت have got استفاده شود برای منفی یا سوالی شدن نیاز به فعل کمکی نخواهد داشت. به جدول زیر توجه کنید:

حالت مثبت حالت منفی حالت سوالی
I/you/we/they I have/I have got I do not have/I have not got

Do I have?/Have I got?

he/she/it he has/he has got he does not have/he has not got

Does he have?/Has he got?

نکته: استفاده از فعل have به صورت have got عموما در زبان انگلیسی بریتانیایی صورت می گیرد و در شکل امریکایی این زبان کمتر از این حالت استفاده می شود.

 

حالت منفی زمان حال ساده

برا منفی کردن جملات حال ساده از افعال کمکی منفی do not و does not قبل از فعل اصلی جمله استفاده میشود. برای سوم شخص مفرد از does not و برای بقیه شخص ها از do not استفاده میشود. در مکالمات غیر رسمی بیشتر از شکل اختصاری don’t و doesn’t استفاده میشود. جدول زیر را بدقت بخوانید:

شکل اختصاری منفی شکل منفی حال ساده مثبت
I don’t walk. I do not walk. I walk.
You don’t walk. You do not walk. You walk.
He doesn’t walk. He does not walk. He walks.
She doesn’t walk. She does not walk. She walks.
It doesn’t walk. It does not walk. It walks.
We don’t walk. We do not walk. We walk.
You don’t walk. You do not walk. You walk.
They don’t walk. They do not walk. They walk.

حالت سوالی زمان حال ساده

برای سوالی کردن جملات زمان حال ساده، قبل از فاعل از افعال کمکی do و does استفاده میشود. اگر فاعل جمله سوم شخص مفرد باشد از فعل کمکی does و برای بقیه شخص ها از فعل کمکی do استفاده میشود.
نکته مهم: هنگامی که از does برای سوالی کردن جمله حال ساده استفاده شود، فعل s یا es خد را از دست می دهد. جدول زیر را به دقت مطالعه نمایید:

شکل سوالی حال ساده مثبت
Do I drink milk? I drink milk.
Do you drink milk? You drink milk.
Does he drink milk? He drinks milk.
Does she drink milk? She drinks milk.
Does it drink milk? It drinks milk.
Do we drink milk? We drink milk.
Do you drink milk? You drink milk.
Do they drink milk? They drink milk.